X
تبلیغات
رایتل
فکر نکردن  چاپ
تاریخ : شنبه 3 مهر‌ماه سال 1389

وقتی می خواهیم فکری را متوقف کنیم، آرام باشیم، آهنگی که دائم به ذهنمان می آید را فراموش کنیم و ….. چه اتفاقی در مغز می افتد؟ چرا این قدر از این کار خسته می شویم و چرا گاهی حتی موفق هم نمی شویم؟

تا به حال شده تصمیم بگیرید به سفر بروید یا ساعاتی را با دوستانتان بگذرانید، اما تمام وقت نتوانید دست از فکر کردن به کار و دل مشغولی های مربوط به آن بردارید؟

تا به حال تجربه کرده اید که بخواهید از دست آهنگی که دائم به ذهنتان می آید خلاص شوید، اما نتوانید و باز آن آهنگ را زمزمه کنید؟

وقتی می خواهیم فکری را متوقف کنیم، آرام باشیم، آهنگی که دائم به ذهنمان می آید را فراموش کنیم و ….. چه اتفاقی در مغز می افتد؟ چرا این قدر از این کار خسته می شویم و چرا گاهی حتی موفق هم نمی شویم؟

تا به حال شده تصمیم بگیرید به سفر بروید یا ساعاتی را با دوستانتان بگذرانید، اما تمام وقت نتوانید دست از فکر کردن به کار و دل مشغولی های مربوط به آن بردارید؟

تا به حال تجربه کرده اید که بخواهید از دست آهنگی که دائم به ذهنتان می آید خلاص شوید، اما نتوانید و باز آن آهنگ را زمزمه کنید؟

چرا ما گاهی موفق نمی شویم افکارمان را متوقف کنیم و اصلا به چیزی فکر نکنیم؟

محققین با استفاده از مدل های رایانه ای به این نتیجه رسیده اند که توقف افکار، درست مانند خود فکر کردن نیاز به مصرف انرژی دارد.

اگر بخواهیم فرایند زیستی آن را به طور مختصر شرح بدهیم، باید به سراغ سلول های عصبی مغز برویم.

وقتی ما می خواهیم فکر را متوقف کنیم، باید از سلول های عصبی بازدارنده استفاده کنیم. این سلول ها جلوی انتقال پیام ها توسط سلول های عصبی برانگیخته شده را می گیرند.

آن ها مثل واعظینی می شوند که به سلول های فعال می گویند: این کار را نکن، این کار را نکن!

به زبان عصب شناسی، سلول های بازدارنده، نوعی ناقل شیمیایی به نام گابا آمینوبوتیریک اسید آزاد می کنند که به مقابله با ناقل شیمیایی آزاد شده توسط سلول های عصبی فعال، یعنی گلوتامیت می رود.

در مغز سلول هایی به نام آستروسیت وجود دارند که وظیفه رساندن مواد غذایی و اکسیژن به سلول های عصبی بر عهده آن ها است.

مدل ها نشان می دهند که در چرخه تقابل گابا و گلوتامیت، آستروسیت ها اکسیژن فراوانی مصرف می کنند.

مصرف اکسیژن بالا به معنای نیاز به جریان خون بالا است که خود به فعالیت مغزی برای کنترل فعالیت بافت های خون رسان نیاز دارد.

در مجموع، تلاش برای بازداری فعالیت سلول های عصبی مغز و در واقع تلاش برای توقف فکری که جریان دارد، انرژی زیادی می برد. به اعتقاد محققین به همین دلیل آرام کردن خود و تلاش برای به چیزی فکر نکردن ما را خسته می کند.
بهنوش خرم روز

khabaronline